Doelgroep:          Vanaf 18 jaar
Tijdsduur:           120 – 180 min
Groepsgrootte:   8 - 12 personen

——————–

<<< terug

Tijdens de workshop kennismaking met acteren maken de deelnemers de eerste stappen in de wereld van toneelspel. Vanuit de basisprincipes van lichaamshouding, mimiek en stemgebruik wordt gewerkt aan het neerzetten van verschillende karakters. Onderdelen die tevens aan bod komen zijn o.a.: speldurf, improvisatie en samenspel.

Doelgroep:          Alle leeftijden
Tijdsduur:            60-180 min
Groepsgrootte:   15-35 personen

——————–

<<< terug

Tijdens de workshop fysiek spel maken de deelnemers kennis met een expressieve manier van acteren. Vanuit lichaams-houding, mimiek en stembehandeling wordt gewerkt aan het neerzetten van overdreven, dolkomische of juist serieuze personages. Andere onderdelen die aan bod komen zijn o.a.: inlevingsvermogen, speldurf, samenspel en improvisatie.

Doelgroep:          Alle leeftijden
Tijdsduur:            60-180 min
Groepsgrootte:   15-35 personen

——————–

<<< terug

<<< terug

<<< terug

[Anton en Anita wonen in een zwart-wit wereld]

ANITA:
Wat voor kleur zou sneeuw hebben? Ik hoop roze. Ik hou van roze.

ANTON:
Heb je het al eens gezien dan?

ANITA:
Nee, maar ik weet nog dat meester Van den Reghenboog vertelde dat het een zachte tedere kleur is.

ANTON:
Mmm mooi.

ANITA:
Blauw is een stoere kleur. Groen is een frisse kleur.

ANTON:
En geel is een gele kleur.

ANITA:
Wat is jou lievelingskleur?

ANTON:
Licht grijs, 45 procent helderheid, 25 procent contrast. Altijd zo geweest, zal altijd zo blijven. Kleuren bestaan niet.

ANITA:
Jij stelt je er niet voor open.

ANTON:
Jij laat je meeslepen door emoties en verlangens. Ik ga uit van dingen die ik zeker weet. Dingen die ik kan zien.

ANITA:
Maar jij ziet alles altijd zo zwart-wit! De Kleurenschepper belooft een geschenk dat ons van binnen uit verandert en kleur in ons leven brengt.

ANTON:
Ik moet het eerst zien.

ANITA:
Hier lees maar: geloof is het bewijs van de kleur die je niet ziet!

ANTON:
En ik ben kleurenblind. Altijd zo geweest, zal altijd zo blijven. Heeft die kleurenboer een adres?

ANITA:
Dat staat vast wel in de brief.

ANTON:
Niet openen die doos, gelijk terugsturen.

ANITA:
Waarom?

ANTON:
Wie weet wat er in zit? En als je hem open maakt kun je hem waarschijnlijk niet meer terugsturen.

ANITA:
Ik wil hem helemaal niet terug sturen. Wat is je probleem?

ANTON:
Je laat je gewoon in de luren leggen door één of andere kleurende kwakzalver. De eerste maand gaat het goed maar daarna valt de ene naar de andere dure rekening op de mat. Zeker weten.

ANITA:
Soms ben je onuitstaanbaar.

ANTON:
Ik vertel je de dingen zoals ze zijn.

ANITA:
Zwartkijker.

ANTON:
Kleurofiel.

——————–

Uit: theatersketch ‘Zwart-wit’
Tekst: Gert van den Brink
Gert van den Brink ©

<<< terug

BATSEBA:
Een man. Ik wil een man. Verklaar me maar voor gek. Dat ik alles op het spel zet. Dat ik hem nodig heb.

Kan God tegen je aan gaan liggen, als je het koud hebt? Zodat zijn huid de jouwe raakt, je zijn lichaamswarmte voelt van boven tot beneden? Zijn arm om je middel, zijn kussen in je hals. Maar David, hij is er. Hij fluistert lieve woorden tot mijn ziel. ‘Je bent geliefd’, zegt hij.

——————–

Uit: theaterproductie ‘David & Batseba’
Tekst: Gert van den Brink
Gert van den Brink ©

Lees ook: David; koning te Jeruzalem
Lees ook: Batseba (1)
Lees ook: Batseba (2)

<<< terug

DAVID:
Hoe begraaf je iemand die niet dood is? Hoe begraaf je geluk als het dagelijks voor je staat en naar je lacht? Al duizend keren bestelde ik de kist ter aarde. Sloot de aarde af met aarde en zong een afscheidslied. Maar afscheid nam ik niet. De kist was telkens leeg.

Ik verlang naar haar. Ik verlang mijn hoofd te ruste te leggen tussen haar borsten. Daar vindt mijn hoofd verkoeling. Daar ben ik ik. Kan het kwaad haar te strelen door haar haar? Is het een zonde haar in haar hals te kussen? Haar in mijn armen te nemen en haar te beminnen totdat mijn hart het begeeft? Heer, is net die ene die ik liefheb mijn zonde? Laat mij branden om mijn lusten maar niet om mijn liefde!

Wil er rust zijn in mijn gemoed, dan moet eens de kist een lijk bevatten. Vroeg of laat. Beter vroeg.

——————–

Uit: theaterproductie ‘David & Batseba’
Tekst: Gert van den Brink
Gert van den Brink ©

Lees ook: Batseba (1)
Lees ook: Batseba (2)
Lees ook: Batseba (3)

<<< terug

BATSEBA:
Ik had zijn ogen moeten uitkrabben. Ik had hem moeten schoppen in z’n kruis. Moeten schreeuwen, krijsen! Hij zou me hebben geslagen, me hebben vervloekt, me tierend zijn slaapvertrek hebben uitgetrapt. Maar hij zou me dankbaar zijn geweest. Achteraf.

Dankbaarheid komt altijd achteraf. Schuld ook. Uria, mijn Uria. Goede, lieve, passieloze, trouwe Uria. God, mijn God. Hoe word ik achteraf weer wie ik vooraf was?

——————–

Uit: theaterproductie ‘David & Batseba’
Tekst: Gert van den Brink
Gert van den Brink ©

Lees ook: David, koning te Jeruzalem
Lees ook: Batseba (1)
Lees ook: Batseba (3)

<<< terug

BATSEBA:
Ik keek hem aan, huiverend. Hij was oud, ouder dan mijn man, maar had iets levendigs in zijn ogen. En begeerte, een laaiende begeerte die zijn lichaam de kracht en vitaliteit teruggaf van de jonge ruwe herdersjongen die hij geweest moest zijn. Ik kon hem niet weerstaan. Hij was de koning, ik de onderdaan.

Ik danste voor hem. Hij nam me mee naar zijn privé-vertrekken. Wat had ik kunnen doen? Wie was ik om zijn wil te weerspreken? Hij heeft me gebaad. Elk deel van mijn lichaam teder gereinigd met een zachte spons en mijn huid verzorgd met zalf en oliën. Het was bruut. Elke aanraking moest ik tolereren, elk moment van afschuw heb ik moeten doorstaan. Machteloos was ik. Hij heeft me naar zijn slaapplaats gedragen en daar pakte hij me vast met zijn ruige armen. Geen vrouw heeft een ongelukkiger moment meegemaakt dan ik op dat moment. De schoft! Terwijl Uria in het leger optrok, nam de koning zijn vrouw om zijn lusten op te botvieren. Wat had ik kunnen doen?

Ik keek hem aan, huiverend. Hij was niet jong maar had mededogen in zijn ogen. En begeerte, een laaiende begeerte die mijn lichaam de kracht en vitaliteit gaf van een jonge vrouw die voor het eerst de passie voelt. Ik kon hem niet weerstaan. Hij was mijn koning, ik zijn onderdaan.

——————–

Uit: theaterproductie ‘David & Batseba’
Tekst: Gert van den Brink
Gert van den Brink ©

Lees ook: David, koning te Jeruzalem
Lees ook: Batseba (2)
Lees ook: Batseba (3)

<<< terug